Με αφορμή τη συμπλήρωση εννέα ετών από τον τραγικό θάνατο του μαθητή Μάριου-Δημήτριου, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ανατολικής Αττικής «Ο Σωκράτης» εξέδωσε ανακοίνωση-καταγγελία ενόψει της έναρξης της δίκης την Τρίτη 21 Απριλίου.

Ο Σύλλογος επιρρίπτει βαριές ευθύνες στο κράτος και τις δημοτικές αρχές για την εγκληματική ολιγωρία τους, τονίζοντας ότι η αδέσποτη σφαίρα που στέρησε τη ζωή στο παιδί μέσα στην αυλή του σχολείου του ήταν το αποτέλεσμα μιας ανεξέλεγκτης παραβατικότητας στην περιοχή των Αχαρνών.

Στο κείμενο υπογραμμίζεται ότι οι αιτίες του κακού —όπως το εμπόριο όπλων και ναρκωτικών, οι πόλεμοι συμμοριών και η συνειδητή υποβάθμιση της περιοχής— παραμένουν ενεργές, δημιουργώντας συνθήκες γκετοποίησης.

Οι εκπαιδευτικοί δηλώνουν την αμέριστη αλληλεγγύη τους στην οικογένεια του θύματος, απαιτώντας την άμεση απόδοση δικαιοσύνης και τη λήψη ουσιαστικών μέτρων για την ασφάλεια των σχολικών μονάδων.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ανατολικής Αττικής «Ο Σωκράτης»:

Την Τρίτη 21 Απριλίου ξεκινά η δίκη για τον άδικο χαμό του μικρού μαθητή μας Μάριου-Δημήτριου, από αδέσποτη σφαίρα στην αυλή του σχολείου του, συνέπεια της εγκληματικής ολιγωρίας τόσο των Δημοτικών αρχών διαχρονικά όσο και του κράτους, αφού, ενώ είναι κοινό μυστικό ότι στις Αχαρνές η παραβατικότητα – εγκληματικότητα είναι στο κόκκινο, όλοι κωφεύουν υποθάλποντας στην ουσία αυτή την κατάσταση.

Δυστυχώς μετά από εννέα χρόνια, οι αιτίες που γεννούν και  θρέφουν την εγκληματική δραστηριότητα στην περιοχή μας είναι ακόμα ΕΔΩ.

Το εμπόριο ναρκωτικών, όπλων, το λαθρεμπόριο που γενικά αποτελεί μια σημαντική οικονομική δραστηριότητα (πίσω από την οποία βρίσκονται πολύ μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, και διασυνδέσεις με μηχανισμούς του αστικού κράτους) οι πόλεμοι συμμοριών, τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών γεννούν ανασφάλεια και φόβο, και δημιουργούν τις συνθήκες για να πέφτουν σφαίρες στα σχολεία.

Η συνειδητή υποβάθμιση της περιοχής μας (έλλειψη χώρων άθλησης και πολιτισμού, το υποβαθμισμένο δίκτυο συγκοινωνιών, οι τραγικές ελλείψεις στα σχολεία) εντείνει περισσότερο τα χαρακτηριστικά γκετοποίησής και ευνοεί την ανάπτυξη της εγκληματικής δραστηριότητας!

Ο Σύλλογός μας καταγγέλλει για πολλοστή φορά τα παραπάνω και στέκεται αλληλέγγυος στην οικογένεια του μικρού μαθητή μας.

 

 Ένα γαμήλιο γλέντι στο Μενίδι κατέληξε σε σκηνές ακραίας βίας, όταν live μετάδοση με χρήματα προκάλεσε επίθεση και σοβαρό τραυματισμό καλεσμένου.

Η χαρά ενός γάμου στο Μενίδι μετατράπηκε μέσα σε λίγα λεπτά σε σκηνές που θύμιζαν εφιάλτη. Από τη μουσική, το χορό και τη γιορτή, στην ένταση και τη βία με έναν καλεσμένο να καταλήγει σοβαρά τραυματισμένος στο νοσοκομείο.

Το περιστατικό σημειώθηκε κατά τη διάρκεια γαμήλιας δεξίωσης Ρομά, όπου, σύμφωνα με πληροφορίες του newsbomb.gr, είχαν συγκεντρωθεί μεγάλα χρηματικά ποσά ως δώρα για το ζευγάρι, τα οποία μάλιστα μεταδίδονταν ζωντανά μέσω TikTok από παρευρισκόμενους.

Όταν ένα live φέρνει την ένταση

Η κατάσταση φέρεται να ξέφυγε όταν το συγκεκριμένο βίντεο έγινε αντιληπτό από άλλη ομάδα, η οποία εμφανίστηκε στον χώρο της εκδήλωσης. Τα άτομα αυτά αναζητούσαν συγκεκριμένο πρόσωπο, με μαρτυρίες να αναφέρουν πως ένας από αυτούς πήρε το μικρόφωνο και φώναζε το όνομά του μπροστά σε όλους τους καλεσμένους.

Η ατμόσφαιρα άλλαξε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα και το γλέντι διακόπηκε απότομα, με την ένταση να κορυφώνεται.

Λίγο αργότερα, όταν εντοπίστηκε το άτομο που αναζητούσαν, δέχθηκε άγρια επίθεση. Οι δράστες τον χτύπησαν με σφοδρότητα, ενώ στη συνέχεια τον έσυραν μπροστά στα μάτια των παρευρισκόμενων, προκαλώντας πανικό και σοκ.

Κρίσιμη η κατάσταση του τραυματία

Το θύμα μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο, όπου νοσηλεύεται με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Οι γιατροί χαρακτηρίζουν την κατάσταση κρίσιμη, γεγονός που δείχνει τη σφοδρότητα της επίθεσης.

Παράλληλα, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι δράστες φέρονται να αφαίρεσαν ποσό περίπου 5.000 ευρώ, ενώ το ζευγάρι αποχώρησε από τον χώρο υπό προστασία, έχοντας μαζί του τα υπόλοιπα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί.

Έρευνες για οργανωμένη δράση

Οι Αρχές εξετάζουν όλα τα ενδεχόμενα γύρω από την υπόθεση, καθώς υπάρχουν ενδείξεις ότι το περιστατικό μπορεί να συνδέεται με παρόμοιες υποθέσεις εκβιασμών και στοχοποίησης μέσω social media.

Η έρευνα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με στόχο να εντοπιστούν όλοι οι εμπλεκόμενοι και να διαπιστωθεί αν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό ή για μέρος ευρύτερης δράσης.

 Αντιδράσεις κατοίκων και φορέων για τη μελέτη ανάπλασης και τη δημιουργία δικτύου ομβρίων στον δήμο

Ο συντοπίτης μας αρθρογράφος - δημοσιογράφος Ιάκωβος Ποθητός θυμάται...

 

 

Πηγή: https://www.yupiii.gr/gossip/

Η Δήμητρα Κατσαφάδου παραχώρησε μια αποκαλυπτική, εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στον Σταύρο Θεοδωράκη και την εκπομπή "Πρωταγωνιστές", μιλώντας για τις δυσκολίες, τα όνειρα και τη διαδρομή που την οδήγησε στη δημιουργία της δικής της επιχειρηματικής "αυτοκρατορίας" στον χώρο των καλλυντικών.

Το bullying στο σχολείο

Η γνωστή επιχειρηματίας αναφέρθηκε με ειλικρίνεια στα παιδικά της χρόνια, περιγράφοντας τις απαιτήσεις που υπήρχαν στο οικογενειακό της περιβάλλον, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στο σχολείο.

"Στο σχολείο διάβαζα πολύ κι έφαγα πολύ bullying για αυτό ότι ήμουν φυτό. Η μαμά μου μού έβαζε πολύ ψηλά τον πήχη. Μια φορά ισοφάρισα με μια συμμαθήτριά μου και δεν μου είπε μπράβο λόγω αυτού. Στα ήθη της Μάνης επιβάλλονται οι πρωτιές. Δεν θα άλλαζα με τίποτα την διαπαιδαγώγηση της μητέρας μου. Ήθελα να γίνω φιλόλογος, αλλά τελευταία στιγμή άλλαξα γιατί το ήθελε το πατέρας μου που ήταν γιατρός. Δεν πέρασα για πολύ λίγο στην Ιατρική Αλεξανδρούπολης και πέρασα στο Χημικό. Ήθελα να κάνω μια δική μου χημεία. Δεν θέλω να εμπορευματοποιήσω το προϊόν μου, γιατί είναι το παιδί μου. Δεν θέλω να ανοιχτώ έξω" είπε αρχικά.

Τα δΥσκολα χρΟνια στο Μενίδι

Στη συνέχεια, στάθηκε στα πρώτα της επαγγελματικά βήματα, αποκαλύπτοντας πως όλα ξεκίνησαν από μια δύσκολη περίοδο της ζωής της, όταν βρέθηκε να παλεύει μόνη της για να σταθεί όρθια.

"Στο Μενίδι ξεκίνησαν όλα. Έφτασα στην άκρη του γκρεμού. Ήμουν πολύ μόνη τόσο σε οικογενειακό όσο και σε φιλικό επίπεδο. Έφτασα στο χείλος του γκρεμού, έπρεπε ή να πετάξω ή να βουλιάξω. Βρήκα μια γιαγιά, έμενα στο σπίτι της, με έλεγε "πληγωμένο μου σπουργιτάκι". Κοιμόμουν στο πάτωμα και έβαζα ένα βαρύ παλιό ψυγείο πίσω απ' την πόρτα για να μην μπει κανείς μέσα. Εκεί ξεκίνησα τις κρέμες για τις γυναίκες στόμα με στόμα. Μια κυρία μου παρήγγειλε πάρα πολλά κι έβγαλα χρήματα. Εγώ τις πήγαινα στα σπίτια. Αργότερα νοίκιασα κατάστημα στην Αγία Παρασκευή. Εγώ πάω για την υστεροφημία, όχι για τα λεφτά" σημείωσε, τονίζοντας πως η επιτυχία δεν συνοδεύτηκε απαραίτητα από την παρουσία πολλών ανθρώπων δίπλα της.

Οσοι Εφυγαν απΟ κοντΑ της στην επιτυχΙα και η κατάθλιψη

"Στην επιτυχία έμειναν λίγοι άνθρωποι. Οι φίλοι παρέμειναν ελάχιστοι. Ότι αφού δεν μπορώ να σε φτάσω και να γίνω εσύ, δεν μπορώ να σε αγαπήσω τόσο για να μείνω δίπλα σου. Πολλές φορές με έχουν μειώσει ότι είναι άλλος μπροστά. Εγώ δεν έχω οικογένεια με λεφτά. Όποιος θέλει ας έρθει να με γνωρίσει πως είμαι" είπε χαρακτηριστικά.

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν και η αναφορά της στις ψυχολογικές δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει, μιλώντας ανοιχτά για την κατάθλιψη και τις κρίσεις άγχους που βίωσε κατά καιρούς.

"Έχω περάσει καταθλιπτικές περιόδους, κρίσεις άγχους. Το μηχάνημα ρέταρε, γιατί ήμουν one woman show. Αυτή η αγάπη που βιώνω δεν έχει σύνορα. Και να φύγω αύριο, θα είμαι χορτάτη. Η κατάθλιψη δεν φεύγει ποτέ, ειδικά σε καλλιτέχνες. Ένας άνθρωπος έχει αυτές τις καλλιτεχνικές πλευρές, έχει και το τίμημα. Στο παρελθόν έχω κάνει αντικαταθλιπτική αγωγή. Η απώλεια του αδελφικού μου φίλου το πυροδότησε" τόνισε.

Το μεγαλΟπνοο σχΕδιο για την Ιδρυση νοσοκομεΙου

Κλείνοντας, η Δήμητρα Κατσαφάδου μίλησε για ένα από τα πιο φιλόδοξα και ουσιαστικά της σχέδια, τη δημιουργία ενός νέου ογκολογικού νοσοκομείου, μέσα από το οποίο επιθυμεί να προσφέρει ανακούφιση σε ανθρώπους που δίνουν τη δική τους μάχη.

"Λάμπω όταν αναφέρομαι σε αυτά τα πράγματα. Θέλω να δω την ταμπέλα να γράφει Δήμητρα Κατσαφάδου και ας πεθάνω. Εγώ ιδανικά θα ήθελα να εξαλειφθεί ο καρκίνος, αλλά επειδή δεν μπορούμε να φτάσουμε εκεί θα ήθελα να απαλύνουμε τον πόνο. Να μην στοιβάζονται, να είναι ευτυχισμένοι και να κάνουν μια μικρή θεραπεία με τα πιο εξελιγμένα μηχανήματα που θα τους παρέχουμε" υπογραμμίζει.

Άρθρο της Ευφροσύνης Μπόθου*

Το βίντεο που κάνει τον γύρο του διαδικτύου δείχνει δύο μεγάλα αγριογούρουνα συνοδευόμενα από πάνω από δέκα μικρά, να διασχίζουν πεζοδρόμια και δρόμους, ψάχνοντας με τη μύτη τους τροφή

 

 

Ο Νικόλαος Ρούσσης, 46 ετών, εξαφανίστηκε από το σπίτι του, στις Αχαρνές Αττικής, το πρωί της 02/03/26.

Έχει καστανά κοντά μαλλιά, πράσινα μάτια, ύψος 1,75μ και είναι κανονικού βάρους.

Την ημέρα που εξαφανίστηκε φορούσε μπλε φούτερ με λευκά και κόκκινα γράμματα, γκρι παντελόνι φόρμας και μαύρα αθλητικά παπούτσια.

Οδηγεί το ΙΜΜ-4880, λευκό ΚΙΑ RIO.

Η ΓΡΑΜΜΗ ΖΩΗΣ, ειδοποιήθηκε από τους οικείους του το μεσημέρι της 02/03/2026 και μετά τη συγκέντρωση των απαιτούμενων δικαιολογητικών, ενεργοποιεί τον Κοινωνικό Συναγερμό SILVER ALERT, για την κινητοποίηση όλων για την ανεύρεσή του.

Η ζωή του βρίσκεται σε κίνδυνο.

Εάν γνωρίζετε κάτι επικοινωνήστε με την υπηρεσία Silver Alert, όλο το 24ωρο, στην Εθνική Γραμμή SOS 1065.

 

« Όσο υπάρχει έστω κι ένα χέρι που σηκώνει το ποτήρι και φωνάζει «Γεια σου ρε Λιάκο Νιώρα!», το Κλαρίνο σου δεν θα σωπάσει ποτέ»

Ένα από τα σημαντικότερα ονόματα της παραδοσιακής μας Μουσικής, ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου Ηλίας Νιώρας, Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, «έφυγε» το βράδυ της Παρασκευής 20 Φεβρουαρίου 2026, σε ηλικία 79 ετών για το μεγάλο «ταξίδι» της αιωνιότητας.

Η εξόδιος ακολουθία του Ηλία Νιώρα, τελέστηκε τη Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026, στις 12:00' το μεσημέρι, στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου Σιδ. Σταθμού, Λιανοκλαδίου, Λαμίας.

Πλήθος συγγενών, γνωστών και φίλων έδωσαν το παρόν στην νεκρώσιμη ακολουθία.

Φίλοι του και συνάδελφοί του τον αποχαιρέτισαν στη σελίδα του, σημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι η Δημοτική μας Παράδοση, από τώρα είναι πιο φτωχή.

Ο ήχος του έχει αποτυπωθεί σε δίσκους και cd, ενώ χιλιάδες είναι οι αναπαραγωγές με τα τραγούδια του στο διαδίκτυο.

Συγκινητικός και διαχρονικός ο «Επικήδειος» της Οικογένειας του Ηλία Νιώρα, που εκφώνησε, ο ανηψιός του Γεώργιος Στεφάνου, αμέσως μετά την εξόδιο ακολουθία στον Ναό, που έχει ως ακολούθως:

«Σήμερα σιγούν τα δάχτυλα που χόρευαν πάνω στις τρύπες του κλαρίνου σαν να 'τανε φτερά περιστεριού. Σήμερα σωπαίνει ο ήχος που ξυπνούσε τα βουνά της Ρούμελης, που έκανε τα πόδια να ξεχνούν τη γη και τις ψυχές να υψώνονται.

Ηλία, γεννήθηκες το ’47, σε καιρούς που το κλαρίνο δεν ήταν όργανο – ήταν ανάσα, ήταν παράπονο, ήταν χαρά, ήταν δάκρυ μαζί.

Το ’παιξες με εκείνο το βαρύ, βαθύ, ριζωμένο τόνο της παλιάς σχολής, τόνο που δεν μαθαίνεται από νότες, μα από τα χώματα που πατήσανε οι παππούδες, από τα τραγούδια που ψέλλιζαν οι μανάδες στις ραχούλες, από τα ξενύχτια στα πανηγύρια που κρατούσανε μέχρι να βγει ο ήλιος.

Πέρασες χιλιάδες γάμους – από τα μικρά χωριά της Φθιώτιδας και της Ρούμελης μέχρι τα μεγάλα κέντρα – όπου το κλαρίνο σου έδινε την είσοδο στη νύφη, έπαιζε το «πρώτο χορό» και κρατούσε το γλέντι μέχρι το πρωί, με ζευγάρια να χορεύουν Λιβανατέϊκα, Αγιοθοδωρίτικα και ράστα που έμεναν αξέχαστα.

Βαφτίσεις αμέτρητες, όπου το παιδί έμπαινε στην εκκλησία με τον ήχο σου να προπορεύεται σαν ευλογία, και μετά στο τραπέζι το κλαρίνο σου έφερνε δάκρυα χαράς στους γονείς και στους νοννούς.

Συναυλίες σε σκηνές μεγάλες και μικρές, τηλεοπτικές εκπομπές όπου ο ήχος σου έφτανε σε σπίτια σε όλη την Ελλάδα, φέρνοντας τη μυρωδιά του χωριού στην πόλη.

Και τα ταξίδια σου στην Αμερική και τον Καναδά – εκεί που οι ξενιτεμένοι Έλληνες περίμεναν με λαχτάρα τον «δικό μας κλαρινίστα» – για να παίξεις σε κοινότητες, σε γλέντια ομογενών, σε εορτασμούς που ένωναν ξανά οικογένειες χωρισμένες από ωκεανούς. Το κλαρίνο σου εκεί έγινε γέφυρα, νοσταλγία και παρηγοριά μαζί.

Δίδαξες πολλούς μαθητές – νέα παιδιά που στάθηκαν δίπλα σου στα γλέντια, που σου ζητούσανε να τους δείξεις το σωστό στο δάχτυλο, τον τρόπο να βγάζεις τον πόνο χωρίς να τον φωνάζεις. Κάποιοι από αυτούς συνεχίζουν σήμερα, κρατώντας ζωντανή τη φλόγα που άναψες εσύ.

Συντρόφεψες φωνές μεγάλες: Και πίσω τους, χιλιάδες ανώνυμους – αυτούς που χόρευαν ξυπόλητοι στη λάσπη, που κρατούσαν το ποτήρι ψηλά και τα μάτια βουρκωμένα.

Το κλαρίνο σου δεν έπαιζε απλώς μουσική. Έλεγε ιστορίες: για την ξενιτιά που δεν γύρισε ποτέ, για τον έρωτα που κάηκε σαν το καρβουνάκι στο τζάκι, για το ζευγάρι που χόρεψε τελευταία φορά στο πανηγύρι του χωριού πριν φύγει ο ένας για πάντα.

Δεν χάθηκες, Ηλία. Μετακόμισες μόνο σε άλλο ύψος. Και τώρα, εκεί ψηλά,

σίγουρα έχεις ανοίξει το κλαρίνο σου πάλι – να παίξεις στους αγίους ένα τσάμικο αργό, να κάνεις τα σύννεφα να κουνηθούν σαν χορευτές, να θυμίσεις στον ουρανό πώς ακούγεται η Ελλάδα όταν γλεντάει με πόνο.

Καλό ταξίδι, δάσκαλε του ήχου, μάστορα των γάμων και των βαφτίσεων, φάρος των ξενιτεμένων.

Και να ’σαι σίγουρος: όσο υπάρχει έστω κι ένα χέρι που σηκώνει το ποτήρι και φωνάζει «Γεια σου ρε Λιάκο Νιώρα!», το κλαρίνο σου δεν θα σωπάσει ποτέ».

«Αιωνία σου η μνήμη».

Η συλλογή υπογραφών για το άνοιγμα νέων καταστημάτων στον τόπο μας συνεχίζεται δυναμικά και αυτή την εβδομάδα δηλαδή 24/2/26 με 1/3/26, με στόχο να αποκτήσουμε μια καλύτερη καθημερινότητα στον τόπο που αγαπάμε, ζούμε και μεγαλώνουμε.

Κάθε υπογραφή μετράει. Η δική σας υπογραφή, αλλά και όλων των μελών της οικογένειάς σας, έχει αξία. Μαζί μπορούμε να δείξουμε ότι η προσπάθεια που ξεκινήσαμε εκφράζει την πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας.

Θέλουμε να γνωρίζετε ότι ο αγώνας αυτός θα συνεχιστεί μέχρι να πετύχουμε τον στόχο μας. Το οφείλουμε στη συνείδησή μας και στο μέλλον του τόπου μας. Όμως σας θέλουμε δίπλα μας, η δύναμή μας είναι η συμμετοχή όλων.

Ακόμη και εσείς που συμφωνείτε αλλά διστάζετε, γιατί δεν πιστεύετε ότι μπορεί να γίνει πραγματικότητα, σας διαβεβαιώνουμε ότι θα εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα. Αυτό που διεκδικούμε είναι δίκαιο και αυτονόητο. Και γι’ αυτό θα τα καταφέρουμε.

Στηρίξτε την προσπάθεια. Μαζί μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά.