Ένα προαύλιο γεμάτο συγκίνηση στο 3ο ΓΕΛ Αχαρνών

Au Revoir σε Αθηνά Ρεκλείτη και Βούλα Περδικάρη από μαθητές – εκπαιδευτικούς και γονείς

ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΡΙΕΣ ΤΙΣ ΒΡΑΔΙΑΣ ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΕΣ : ΑΝΝΑ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΖΙΓΚΟΥ

Με άρωμα νοσταλγίας η αποφοίτηση την Γ’ Λυκείου

Μοναδικές στιγμές που έφεραν δάκρυα συγκίνησης και πολλές μα πολλές αναμνήσεις, έζησαν όλοι εκείνοι που το βράδυ της Δευτέρας 30 Ιουνίου, βρέθηκαν στο προαύλιο του 3ου Γενικού Λυκείου Αχαρνών.

Εκεί, μαζί με τα υπέροχα παιδιά της Γ’ Λυκείου, είπαν «Αντίο» ή καλύτερα Au Revoir και σε δύο υπέροχες εκπαιδευτικούς της πόλης των Αχαρνών και του 3ου ΓΕΛ, Στην επί σειρά ετών Διευθύντρια Αθηνά Ρεκλείτη και στην Υποδιευθύντρια Βούλα Περδικάρη.

Οι συνάδελφοι τους , μίλησαν για τις δύο εκπαιδευτικούς με λόγια από καρδιάς. Το πιο υπέροχο όμως είναι πως οι μαθητές τους, τα παιδιά της Γ’ Λυκείου τις αποχαιρέτησαν με μια ζεστή αγκαλιά και με δάκρυα στα μάτια…

Δεν μπόρεσαν και δεν χρειάστηκε να τα κρύψουν…

Η Διευθύντρια Αθηνά Ρεκλείτη

Για την Αθηνά Ρεκλείτη μίλησε η Άννα Ανδρουλάκη. Ιδού τι είπε.

«Και τώρα, φτάσαμε στο πιο επώδυνο και άχαρο κομμάτι της σημερινής μας εκδήλωσης, καθώς η φετινή αποφοίτηση των παιδιών μας συμπίπτει με την αποχώρηση από το σχολείο μας δυο ξεχωριστών ανθρώπων, που η καθεμιά άφησε το στίγμα της με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο. Και βέβαια αναφερόμαστε στην Διευθύντριά μας κα Ρεκλείτη και στην Υποδιευθύντριά μας κα Περδικάρη. Σε εμένα έπεσε ο κλήρος να αποχαιρετήσω την κα Ρεκλείτη, καθώς έχουμε διανύσει μαζί μια πορεία 22 χρόνων σ΄ αυτό το σχολείο. Η Αθηνά τελείωσε την Φιλοσοφική Αθηνών το 1979 και αμέσως ξεκινά την εκπαιδευτική της διαδρομή ως αναπληρώτρια από το 1980 – 1982 στο Χιλιομόδι, στο 4ο Γυμνάσιο και 1ο Αχαρνών, όπου το 1982 διορίζεται ως μόνιμη καθηγήτρια στο Γυμνάσιο Ασπροπύργου. Το 1985 βρίσκεται στο 3ο Γυμνάσιο Άνω Λιοσίων, όπου διατελεί για πρώτη φορά Υποδιευθύντρια εκείνης της σχολικής χρονιάς. Το 1989 τοποθετείται για πρώτη φορά και οριστικά μέχρι σήμερα στο 3ο Λύκειο Αχαρνών. Σ΄ αυτήν την 15χρονη πορεία της στο σχολείο μας έγινε: 1989 - 1990 αναπληρώτρια Διευθύντρια, 1990 – 1992 Υποδιευθύντρια και από το 2004 – 2007 ξανά αναπληρώτρια Διευθύντρια. Από το 2007, με την αποχώρηση του παλιού μας Διευθυντή κου Ν. Παπαθανασόπουλου, έως σήμερα έχει την θέση της Διευθύντριας, από την οποία όλα αυτά τα χρόνια προσπάθησε όχι απλά να διευθύνει και να οργανώσει το σχολείο, αλλά να το αναβαθμίσει και να το στηρίξει σε δύσκολες εποχές. Για την Αθηνά, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Κόκκινο Μύλο , το σχολείο έγινε το δεύτερο σπίτι της και λειτούργησε ως πρόκληση για εκείνη να μετατραπεί σε έναν χώρο όχι μόνο γνώσης, αλλά και ανάδειξης των ικανοτήτων και δυνατοτήτων των παιδιών και το σημαντικότερο συναισθηματικής ασφάλειας ως συνέχεια της οικογένειάς τους σε μια ιδιαίτερη περιοχή. Και αυτά τα πέτυχε έχοντας οδηγό την αγάπη της για τα παιδιά, αλλά ταυτόχρονα και την κατανόηση των αναγκών τους, γι αυτό ήταν γι αυτά το καταφύγιό τους και μια δεύτερη μητέρα. Παράλληλα ως Διευθύντρια στον σύλλογο με τον πράο και διαλλακτικό της χαρακτήρα, εξισορροπούσε τις αντιθέσεις και στάθηκε δίπλα μας βοηθός, υπερασπίζοντας πολλές φορές τους καθηγητές της και ιδιαίτερα τους νέους. Αθηνά, τόσο για τους παλιούς, όσο και για τους νέους συναδέλφους, που πολλοί από εμάς αναπτύξαμε μαζί σου όχι μόνο συναδελφικές αλλά και φιλικές, προσωπικές σχέσεις, ένα είναι σίγουρο: αφήνεις κενό και θα μας λείψεις πολύ. Σου ευχόμαστε να είσαι ευτυχισμένη στην καινούρια σου ζωή»
Να όμως και τα λόγια με τα οποία αποχαιρέτισε μαθητές – γονείς και συναδέλφους η Διευθύντρια του 3ου Γενικού Λυκείου Αχαρνών Αθηνά Ρεκλείτη

Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση σας υποδεχόμαστε σήμερα στη τελετή αποφοίτησης των μαθητών της 3ης λυκείου. Φτάσαμε στο τέλος μιας επεισοδιακής, θα έλεγα, χρονιάς. Αντιμετωπίσαμε το πρόβλημα της συρρίκνωσης του σχολείου μας, αρχικά ως προς την Θετική κατεύθυνση και στη συνέχεια ως προς τον αριθμό των τμημάτων της 3ης λυκείου. Η εγρήγορση όμως που δείξαμε, η στενή συνεργασία με τον σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων και τον πρόεδρό του κύριο Κανακάκη, η κοινοποίηση του προβλήματος με την συμπαράσταση του εκπροσώπου μας στο ΠΥΣΔΕ κυρίας Σκανδάλη, και της ΕΛΜΕ με τον πρόεδρό της κύριο Ζαβιτσάνο καθώς και του δήμου Αχαρνών, απέτρεψε κάθε δυσάρεστη εξέλιξη, με αποτέλεσμα να συνεχίσουμε και να ολοκληρώσουμε την πορεία μέχρι σήμερα.

Οι δυσκολίες, μας ένωσαν όλους, μαθητές, γονείς , καθηγητές, μας έκαναν πιο δυνατούς. Συνειδητοποιήσαμε ότι όταν είμαστε ενωμένοι, μπορούμε να πετύχουμε και πράγματα που φαίνονται αδύνατα.

Επίσης, διεκδικήσαμε μια νέα χωροταξική κατανομή για να έρχονται στο λύκειο μας και μαθητές από το 7ο Γυμνάσιο Αχαρνών. Αυτό είναι πολύ σημαντικό μέτρο, εάν υλοποιηθεί, και γι αυτό το σκοπό πρέπει να κινητοποιηθούν όλοι οι φορείς και κυρίως ο Δήμος Αχαρνών, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων αλλά και η Ένωση Γονέων. Γιατί η εγγραφή περισσότερων μαθητών σημαίνει αύξηση του σχολείου, εδραίωση των οργανικών θέσεων των εκπαιδευτικών που θα συμπληρώνουν όλες τις ώρες τους στην ίδια σχολική μονάδα, άρα δεν θα μετακινούνται και έτσι θα υπάρχει καλύτερη συνεργασία και δυνατότητα συμμετοχής τους και σε εξω- διδακτικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Γιατί το σχολείο δεν είναι μόνο τα μαθήματα, οι στείρες γνώσεις που σήμερα ο μαθητής μπορεί να αντλήσει και από άλλες πηγές όπως το Διαδίκτυο. Σχολείο είναι, ή τουλάχιστον πρέπει να είναι, ένα φυτώριο σκεπτόμενων ανθρώπων, με αναπτυγμένη κρίση, με κοινωνικότητα, με αίσθηση προσφοράς προς το κοινωνικό σύνολο αλλά συγχρόνως με αποφασιστικότητα και δυναμισμό για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.

Προς αυτή, λοιπόν, την κατεύθυνση κινείται το σχολείο μας με την καθοδήγηση των καθηγητών και την δική μου υποστήριξη, προσφέροντας ευκαιρίες στους μαθητές μας για εναλλακτικές δράσεις. Υλοποιήθηκαν έτσι και φέτος προγράμματα σχετικά με τον πολιτισμό με την κυρία Τσουκαλά και τον κύριο Γεώργιο Παπαδόπουλο, με το περιβάλλον με την κυρία Νταή, με τον αθλητικό με τον κύριο Χάρη Παπαδόπουλο. Η αποτελεσματικότητα των δράσεων αυτών φάνηκε τόσο από την συμμετοχή των μαθητών όσο και από την επίτευξη των στόχων -όπως θεματικές εξορμήσεις και εκδρομές( για την οργάνωση των οποίων αφιερώσαμε ατέλειωτες ώρες με τις κύριες Ανδρουλάκη και Μπαχούρου) έρευνες, συμμετοχή σε κοινές δράσεις φορέων, παραγωγή κειμένων, ταινιών, αξιοπρόσεχτη συμμετοχή σε αθλητικές διοργανώσεις. Σε αυτό το σημείο πρέπει να ευχαριστήσω θερμά το Μητροπολίτη μας κύριο Αθηναγόρα και τον Πατέρα Μανώλη, που ενισχύουν οικονομικά αδύναμους μαθητές μας για να συμμετέχουν στις εκπαιδευτικές εξορμήσεις του σχολείου μας.

Ένα ακόμα γεγονός που μας κάνει περήφανους είναι ότι μετά από επίμονες προσπάθειες τριών χρόνων καταφέραμε φέτος να εγκριθεί κονδύλι από τον Δήμο Αχαρνών για την αντικατάσταση πλακιδίων αμιάντου σε δύο γραφεία μας και στην αίθουσα Βιολογίας. Το έργο υλοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των διακοπών του Πάσχα και ευχαριστούμε γι αυτό τον πρόεδρο της Σχολικής Επιτροπής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου Αχαρνών, κύριο Κατσανδρή, που έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και βοήθησε στην ευόδωση των προσπαθειών μας.

Αγαπημένοι Μαθητές

Σήμερα είναι η μέρα σας. Σας αποχαιρετούμε με μεγάλη συγκίνηση γιατί όντως υπήρξατε εξαιρετική σε όλες τις εκδηλώσεις σας. Δραστήριοι, δημιουργικοί, με αίσθηση του χιούμορ, ευαίσθητοι, συνεργάσιμοι και υπεύθυνοι. Μπορεί να μην αγαπήσετε, βεβαία, όλοι το διάβασμα αλλά σίγουρα αγαπήσατε όλοι αυτό το σχολείο και το αποδείξατε με τις πολύπλευρες δραστηριότητες σας.

Εύχομαι σε όλους σας καλή τύχη, να είστε γεροί και ευτυχισμένοι με τις οικογένειές σας και να θυμάστε ότι όταν ξέρει κανείς να αγωνίζεται, του ανοίγονται πολλές ευκαιρίες στη ζωή του.

Μαζί με εσάς όμως σήμερα φεύγω και εγώ. Αφήνω το σχολείο που θεωρώ δεύτερο σπίτι μου αφού υπηρέτησα σε αυτό τα 25 από τα 34 συνολικά, χρόνια της καριέρας μου με το ίδιο πάθος, την ίδια προσήλωση και τον ίδιο ενθουσιασμό. Με ακολουθεί στην έξοδο και η υποδιευθύντριά μας κυρία Περδικάρη, την οποία ευχαριστώ δημόσια για την εξαιρετική μας συνεργασία και κυρίως για το ευχάριστο και οικογενειακό κλίμα που μαζί διαμορφώσαμε στο σχολείο μας. Ευχαριστώ, επίσης, όλους τους συναδέλφους, παλιούς και νέους, γιατί βοήθησαν ο καθένας με τον τρόπο του, τις ιδέες και τις ικανότητές του για να πραγματοποιήσουμε τους στόχους μας. Ευχαριστώ ιδιαίτερα τις κυρίες Ανδρουλάκη και Τζίγκου, το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων και τους μαθητές μας για την διοργάνωση αυτής της τόσο ωραίας εκδήλωσης. Επιτρέψτε με όμως να ευχαριστήσω και την οικογένεια μου που με στήριξε σε όλες τις φάσεις της επαγγελματικής σταδιοδρομίας και κυρίως να ευχαριστήσω εσάς παιδιά μου για τη χαρά και τη ζωντάνια που μου προσφέρατε. Υπόσχομαι ότι θα είμαι κοντά σας πάντα για οτιδήποτε με χρειαστείτε.

Καλή Σταδιοδρομία, Καλό Καλοκαίρι.

Η Βούλα Περδικάρη

Για τη Βούλα Περδικάρη μίλησε η Αφροδίτη Τσίγκου. Κι αυτή με λόγια από καρδιάς…

«Κι εγώ με την σειρά μου θα μιλήσω για την Υποδιευθύντριά μας κα Περδικάρη, ή καλύτερα για τη Βούλα της καρδιάς μας. Η Βούλα τελείωσε το τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών το 1975. Από τότε δούλεψε στον ιδιωτικό τομέα έως το 1981, οπότε διορίζεται στο Γυμνάσιο Ύδρας παίρνοντας απόσπαση για το 1ο Γυμνάσιο Αγ. Δημητρίου. Το 1982 για πρώτη φορά συναντιούνται οι δρόμοι μας, εγώ μαθήτρια της Α΄ Λυκείου του 1ου Λυκείου Αχαρνών και εκείνη καθηγήτρια που μόλις είχε πάρει μετάθεση στο σχολείο. Παραμένει σ΄ αυτό έως το 1986, όπου για πρώτη φορά λειτουργεί το 3ο Λύκειο Αχαρνών με Λυκειακές Τάξεις και παίρνει την οργανική της θέση, που διατηρεί μέχρι σήμερα. Στο Σχολείο μας γίνεται από το 2007 – 2011 αναπληρώτρια Διευθύντρια και από το 2011 μέχρι σήμερα Υποδιευθύντρια, και ξανασυναντιόμαστε με άλλη σχέση αυτή τη φορά, αυτή του συναδέλφου. Η Βούλα, ήταν και είναι η χαρά του σχολείου. Και από την εμπειρία μου ως μαθήτριά της, αλλά και από αυτά που λέγονται από τα παιδιά μεταδίδει την αισιοδοξία για τη ζωή. Πάντα με ένα χαμόγελο και ένα τραγούδι στο στόμα, εκτόνωνε τις δυσκολίες και τις εντάσεις μέσα στο Σύλλογο και πάντα στεκόταν πάνω από μικρότητες και προστριβές, διατηρώντας την αξιοπρέπειά της ως άνθρωπος. Απέναντι στα παιδιά δεν ήταν μόνο καθηγήτρια, αλλά συμπαραστάτης και φίλη. Βουλίτσα, σου ευχόμαστε ολόψυχα να μη χάσεις ποτέ τον αυθορμητισμό, τη ζωντάνια και το χαμόγελό σου. Όλα αυτά θα μας λείψουν του χρόνου. Να έχεις ζωή από εδώ και πέρα όπως την επιθυμείς και Βούλα, από τον Σύλλογο Διδασκόντων ΄΄ χρόνια πολλά»