Ας μην κρύβουμε τα προβλήματα που προκαλούν οι τσιγγάνοι, κάτω από το χαλί...

EYH TΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
AΡΘΡΟ ΤΗΣ ΕΥΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ 
ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΑΧΑΡΝΑΪΚΑ ΝΕΑ"
Αναμφίβολα οι πόλεις μας, είναι οι πόλεις των μεγάλων αντιφάσεων. Από τη μία κυριαρχεί η φωτεινή πλευρά τους, που αναδεικνύεται με τις σοβαρές προσπάθειες που κάνουν οι πολιτιστικοί φορείς, όπως για παράδειγμα η Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Αχαρνών (ΙΛΕΑ) που σε λίγους μήνες θα εγκαινιάσει  ένα από τα  πιο σύγχρονα «μικρά» Μουσεία της Ελλάδας, αλλά και άλλοι Σύλλογοι, όπως εκείνος της Γρίζας (Σύλλογος Αρβανίτικου Πολιτισμού - Άνω Λιοσίων)  που φέτος κλείνει 25 χρόνια ζωής, ο Λαογραφικός σύλλογος «ο Κόκκινος Μύλος» που φέτος συμπληρώνει 19 χρόνια από την ίδρυσή του και ένα σωρό ακόμη που δεν χωρούν σε ένα μικρό σχολιαστικό κείμενο όπως αυτό. Έχουμε επίσης εκατοντάδες παιδιά που αναδεικνύουν με τις επιδόσεις τους, τη σοβαρή προσπάθεια που γίνεται στον αθλητισμό, έχουμε συμπολίτες μας επιστήμονες που λαμπρύνουν τις πόλεις μας με την δράση και το έργο τους. Από την άλλη, κυριαρχεί η σκοτεινή πλευρά. Αυτή που μας κάνει συχνά - πυκνά, πρώτο θέμα στο Αστυνομικό Ρεπορτάζ, στα κεντρικά δελτία ειδήσεων των καναλιών.  Έχουμε τις συνοικίες «γκέτο» σε Αυλίζα, Αγία Σωτήρα,  Κύπρου, Εργατικές Κατοικίες Προφήτη Ηλία (στην περιοχή της Λίμνης και στους 40 Μάρτυρες) αλλά και γειτονιές  στο Ζεφύρι και στα Άνω Λιόσια. Συνοικίες που όλη η Ελλάδα γνωρίζει, πως, με την ανοχή της Πολιτείας, ανθεί το εμπόριο των ναρκωτικών. Παράλληλα με αυτό  στις ίδιες «σκοτεινές» και υποβαθμισμένες  συνοικίες,  παρατηρούνται εγκληματικές ενέργειες, όπως η παράνομη εναπόθεση πάσης φύσεως απορριμμάτων, η καύση καλωδίων που μολύνει τον αέρα που αναπνέουμε, οι ληστείες οι βιασμοί (πρόσφατα ανήλικοι αθίγγανοι βίασαν ηλικιωμένη μοναχική γυναίκα στα Άνω Λιόσια) , η ηχορύπανση, η εγκληματική οδήγηση από ανήλικα παιδιά και πολολές ακόμη αντικοινωνικές ενέργειες.Κάπου στη μέση αμήχανοι, βρισκόμαστε όλοι εμείς, που είτε ζούμε σε αυτές τις γειτονιές, είτε αφουγκραζόμαστε τις κραυγές αγωνίας των συμπολιτών μας. Εμείς, που νιώθουμε ανασφαλείς, που φοβόμαστε για τα παιδιά μας, που θέλουμε την πόλη μας όμορφη, με  πολιτισμό, αθλητισμό και καθαριότητα.  Που θέλουμε η γη ,όπου έχουμε επενδύσει τα όνειρα και τις περιουσίες μας, να έχει την ίδια αξία με άλλες περιοχές, από τις οποίες δεν  έχουμε να ζηλέψουμε τίποτα από αυτές. Απλά δεν έχουν τα προβλήματα που προαναφέρθηκαν. Κάπου στη μέση, βρίσκονται και οι Διοικούντες είτε σε κοινοβουλευτικό είτε σε τοπικοαυτοδιοικητικό επίπεδο. Χρόνια ολόκληρα, γράφουμε και μιλάμε για προβλήματα που δεν λύνονται, χρόνια ολόκληρα, οι προσπάθειες κάποιων ανθρώπων υποβαθμίζονται εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν αντιμετωπίζονται με την σοβαρότητα που θα έπρεπε, σημαντικά ζητήματα, όπως αυτά που προαναφέρθηκαν. Και δυστυχώς, αυτά τα προβλήματα, δεν λύνονται ούτε με το να τα σπρώχνουμε «κάτω από το χαλί» , ούτε με την σιωπή. Κι όσο και να θέλουμε να λέμε ότι ζούμε «στην πόλη του φωτός», απλά θα κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Οι φωνές διαμαρτυρίας, που όσο θα μεγαλώνουν τα προβλήματα θα γίνονται όλο και πιο δυνατές, δεν πρέπει να στραγκαλιστούν. Πρέπει απλά να εισακουστούν.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου