Κυρίαρχο στοιχείο πέρα από την εμπεριστατωμένη και άρτια νομικά πρόταση του εισαγγελέα της έδρας Αντώνη Κασάπη για την ενοχή και την καταδίκη του βασικού κατηγορούμενου για ανθρωποκτονία από πρόθεση ήταν η έντονη φόρτιση αλλά και η στηλίτευση του φαινομένου των άσκοπων πυροβολισμών που παρά τον τραγικό θάνατο του παιδιού εξακολουθούν να αποτελούν καθημερινότητα στην περιοχή.
Όσον αφορά στον δεύτερο κατηγορούμενο, ο εισαγγελέας αναφέρθηκε στην παραδοχή του ίδιου πως πυροβόλησε δύο φορές. Όπως είπε , ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι γνώριζε πως οι πυροβολισμοί του δεν μπορούσαν να προκαλέσουν θάνατο. Για τον λόγο αυτό εκτίμησε ότι πρόκειται για περίπτωση απρόσφορης απόπειρας, διευκρινίζοντας ωστόσο πως, λόγω της κατάργησης της σχετικής διάταξης για ένα χρονικό διάστημα μεταξύ 2019 και 2021, το δικαστήριο θα πρέπει να οδηγηθεί στην απαλλαγή του εφόσον υιοθετήσει την ίδια νομική κρίση.
Με την έναρξη της αγόρευσης του ο εισαγγελικός λειτουργός αναφέρθηκε με ιδιαίτερη ευαισθησία, πάντα μέσα από το πρίσμα του νόμου, στην υπόθεση χαρακτηρίζοντας την ως ανείπωτη τραγωδία σε βάρος ολόκληρης της κοινωνίας προσθέτοντας πως δυσκολεύεται να αντιληφθεί «τι πρέπει να περιμένει μια κοινωνία που τα παιδιά της δολοφονούνται σε μια σχολική γιορτή σε καιρό ειρήνης».
Παράλληλα, τάχθηκε κατά της αναγνώρισης οποιουδήποτε ελαφρυντικού στον βασικό κατηγορούμενο, υποστηρίζοντας ότι δεν προέκυψε μεταμέλεια από τη συμπεριφορά του, ενώ έκανε αναφορά σε μαρτυρίες σύμφωνα με τις οποίες παρόμοια περιστατικά εξακολουθούν να συμβαίνουν στην περιοχή.
Ο εισαγγελέας δεν έκρυβε την έκπληξη του για το γεγονός ότι χρειάστηκαν σχεδόν δέκα χρόνια ώστε η υπόθεση να φτάσει στην τελική της δικαστική κρίση. Όπως είπε, όταν ανέλαβε τη δικογραφία θεωρούσε πως η υπόθεση είχε ήδη δικαστεί, ενώ κατά τη μελέτη της θυμήθηκε τη γνωστή ρήση του Κροίσου ότι «κανείς δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να προτιμά τον πόλεμο από την ειρήνη», καθώς και την αναφορά του Ηροδότου ότι «είναι πάντοτε άδικο ο γονέας να θάβει το παιδί του».
Σημαντικό μέρος της αγόρευσής του αφιερώθηκε στο φαινόμενο των άσκοπων πυροβολισμών σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Ο εισαγγελέας καταδίκασε τη συγκεκριμένη πρακτική, υποστηρίζοντας ότι η χρήση όπλων για επίδειξη ή διασκέδαση συνιστά έκφραση ανασφάλειας και κοινωνικής παθογένειας. «Αυτός που ρίχνει μπαλωθιές είναι αυτός που δεν θέλει να βλέπει τους άλλους να χορεύουν. Για να κρύψει τη δική του μειονεξία», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως «αυτό πρέπει να σταματήσει κάποια στιγμή».
Αναφερόμενος στα γεγονότα της μοιραίας ημέρας, περιέγραψε τις στιγμές πανικού που επικράτησαν στη σχολική γιορτή όταν ο 11χρονος κατέρρευσε αιφνίδια στην αυλή του σχολείου. «Είναι γιορτή, είναι όλοι χαρούμενοι και ξαφνικά ένα παιδί πέφτει. Τρέχει αίμα και κανείς δεν μπορεί να το σταματήσει», είπε, περιγράφοντας το σοκ που επικράτησε μέχρι να αποκαλυφθεί μέσω της νεκροψίας ότι το παιδί είχε δεχθεί σφαίρα στο κεφάλι.
Σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, έχει αποδειχθεί ότι σε γειτονικές κατοικίες πραγματοποιούνταν γιορτές με δυνατή μουσική, κατανάλωση αλκοόλ και πυροβολισμούς στον αέρα. Το γεγονός αυτό δεν αμφισβητήθηκε ούτε από τον βασικό κατηγορούμενο, ενώ οι καταθέσεις των μαρτύρων επιβεβαίωσαν ότι υπήρξαν πυροβολισμοί, χωρίς ωστόσο να προσδιορίζεται με σαφήνεια ποιος πυροβόλησε. Ο εισαγγελέας σχολίασε μάλιστα ότι «η επιλεκτική μνήμη δεν δικαιολογείται μόνο από τα εννέα χρόνια που πέρασαν».
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε και στα ευρήματα της έρευνας, επισημαίνοντας ότι βολίδες είχαν εντοπιστεί σε ταράτσες, σε σημεία του σχολικού κτιρίου αλλά και στο κεφάλι του άτυχου παιδιού. Αναφέρθηκε επίσης σε κάλυκες που είχαν βρεθεί σε προγενέστερο χρόνο έξω από το σπίτι του βασικού κατηγορουμένου, υποστηρίζοντας ότι εκείνος γνώριζε πλήρως τον κίνδυνο που δημιουργούσε η χρήση όπλου σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή δίπλα σε σχολείο.
«Ήξερε πολύ καλά τι έκανε. Πυροβόλησε αδιακρίτως», τόνισε ο εισαγγελέας, υποστηρίζοντας ότι ο κατηγορούμενος είχε επίγνωση πως οι πράξεις του μπορούσαν να προκαλέσουν τον θάνατο οποιουδήποτε βρισκόταν στην περιοχή.
Η δίκη συνεχίζεται με τις αγορεύσεις των δικηγόρων.
.jpg)
