Δάση άλλοτε και τώρα... Νοσταλγικό άρθρο για τον δασοφύλακα των Θρακομακεδόνων του 60 ...

Η συγκεκριμένη γελοιογραφία, η τόσο  ρεαλιστική, μου θύμισε τα πρώτα μου χρόνια στους Θρακομακεδόνες τη δεκαετία του 60.Τότε που είμασταν ακόμη παρθένο δάσος με αλεπούδες ,λαγούς, τσακάλια ( λύκους δεν θυμάμαι να  είχαμε δει) κι ένα πλήθος ωδικών πτηνών (σπίνοι, φλώρια, καρδερίνες, γαλιάντρες, σκαθιά κι αηδόνια στη ρεματιά πίσω από την Αγία Τριάδα). Τότε που ο μπάρμπα Τάσος ο Γκολέμης, ο δασοφύλακας  με το  αρειμάνιο μουστάκι του και την καραμπίνα στον ώμο, περιπολούσε πεζή στην περιοχή μας ιδιαίτερα τις νύχτες . Τότε που όντως δεν υπήρχαν φωτιές ούτε κλοπές και κοιμόμασταν με ανοιχτά παράθυρα! Καθώς δε το σπίτι μας ήταν τότε το μοναδικό στην Αρχελάου, έκανε πάντα μια στάση για να ρωτήσει τι κάνουμε και να κεραστεί το χειμώνα ρακή και το καλοκαίρι βυσσινάδα από τα χέρια της μάνας μου, της κυρά- Ρόρης όπως την έλεγε. Κι έτσι και ντουφέκαγε κανένα βρώσιμο πουλί της το 'φερνε να του το μαγειρέψει. Υπάρχει και ένα  πολύ ευτράπελο περιστατικό με τον μπάρμπα Τάσο κι έναν συμπολίτη μας, αλλά ο χώρος δεν μου επιτρέπει να το παραθέσω. Οποιος ενδιαφέρεται ας μου το πει.

Βαρβάρα Ταβλαρίδου Μπακάλη