Απόρρητη έκθεση ΕΛ.ΑΣ. και ομερτά στο Μενίδι: Πώς οι συμμορίες «κλείνουν στόματα» 9 χρόνια μετά τον θάνατο του 11χρονου Μάριου

 

Πηγή: https://thriassio.gr/

Εννέα χρόνια μετά τη μοιραία σχολική γιορτή που βάφτηκε με αίμα, η δίκη για τον θάνατο του 11χρονου Μάριου από αδέσποτη σφαίρα στο Μενίδι αποκαλύπτει την πιο σκοτεινή πλευρά του οργανωμένου εγκλήματος στην Αττική. Δεν είναι μόνο οι άσκοποι πυροβολισμοί. Είναι η απόλυτη ομερτά, ο φόβος της αντεκδίκησης και ένα ιδιότυπο καθεστώς «ακαταδίωκτου» που έχει παραλύσει ολόκληρες γειτονιές.

Η οργή του Εισαγγελέα: «Το δικαστήριο δεν είναι θέατρο της Δευτέρας» 

Η εικόνα μέσα στη δικαστική αίθουσα είναι ενδεικτική του τρόμου που επικρατεί. Ενώ υπάρχουν δύο κατηγορούμενοι Ρομά (ο ένας για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο και ο άλλος για απόπειρα), οι μάρτυρες παθαίνουν ξαφνική… αμνησία.

Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό της περασμένης εβδομάδας, όταν βασικός μάρτυρας άλλαξε πλήρως την αρχική του κατάθεση, υποστηρίζοντας τώρα πως απλά «υπέγραψε ένα χαρτί που του έδωσαν οι αστυνομικοί». Η ανατροπή προκάλεσε την έκρηξη του εισαγγελέα: «Το δικαστήριο δεν είναι θέατρο της Δευτέρας, που ο καθένας λέει ό,τι θέλει. Δεν θα απαλλάξετε εσείς τους κατηγορούμενους. Αν ήταν το δικό σας παιδί, θα θέλατε οι γείτονες να πουν την αλήθεια».

Οι γονείς του Μάριου, που είδαν το παιδί τους να πέφτει νεκρό μπροστά στα μάτια τους, ζουν έναν νέο εφιάλτη, βλέποντας μάρτυρες να προτιμούν να διωχθούν για ψευδορκία παρά να τα βάλουν με τις συμμορίες.

Τι έδειξε η απόρρητη έκθεση της ΕΛ.ΑΣ. 

Αυτή η σιωπή ωστόσο δεν είναι τυχαία. Μια απόρρητη έκθεση της ΕΛ.ΑΣ. για το οργανωμένο έγκλημα, φέρνει στο φως τη μεθοδολογία με την οποία συγκεκριμένες ομάδες έχουν επιβάλει τον νόμο τους.

Όπως διαπιστώθηκε, σχεδόν στο σύνολο των ποινικών υποθέσεων, οι δράστες χρησιμοποιούσαν τον νόμο περί «ποινικής συνδιαλλαγής» ως εργαλείο εκβιασμού. Πριν καν φτάσουν στην απολογία, προσέγγιζαν τα θύματά τους και προσέφεραν εξευτελιστικά μικρά ποσά ως «αποζημίωση». Τα θύματα, γνωρίζοντας ποιούς έχουν απέναντί τους και τρέμοντας για αντίποινα, υπέγραφαν τον συμβιβασμό. Έτσι, οι μηνύσεις αποσύρονταν και οι διώξεις έπαυαν.

Η κατάχρηση αυτού του νομικού «παραθύρου» οδήγησε τελικά στην αλλαγή της νομοθεσίας. Πλέον, η αποζημίωση του θύματος θεωρείται απλώς ελαφρυντικό και δεν απαλλάσσει τον κατηγορούμενο, ωστόσο ο φόβος στις τοπικές κοινωνίες παραμένει ριζωμένος.

«Ο Μάριος δεν θα γυρίσει πίσω, δεν θα ξαναδώ το παιδί μου, υπάρχουν όμως άλλα παιδιά», δηλώνει ο πατέρας του 11χρονου, με τον ήχο από τους πυροβολισμούς στα ατελείωτα γλέντια να συνεχίζει να ακούγεται τα βράδια στο Μενίδι (Βλ. «Θ» 21.4.26 Μενίδι: Εννέα χρόνια μετά τον θάνατο του 11χρονου Μάριου, οι σφαίρες πέφτουν ακόμα «βροχή»).ει η απενίδι.