Παλεύει ενάντια στη λήθη ο Όμιλος Φίλων «Χρήστος Τσεβάς»

"Μενιδιάτικα σπίτια: Αποτυπώνοντας το παρελθόν και το παρόν"

Ο Χρήστος Τσεβάς δεν μπορεί να κρύψει τη θλίψη του για την ακαλαισθησία που σε πολλές περιπτώσεις, πήρε τη θέση των ανθρώπινων και καλόγουστων κτισμάτων μια άλλης εποχής, χωρίς καμιά ευαισθησία για την ιστορία και το οικιστικό ύφος της πόλης των Αχαρνών 

Για να στηθεί η έκθεση σύσσωμο το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Ομίλου, δούλεψε σκληρά! Ο φωτογραφικός φακός εντόπισε την δραστήρια Πρόεδρο Ρένα Κουμπούρη και τον Κωνσταντίνο Νιώρα, μια μέρα πριν τα εγκαίνια, να φροντίζουν τις τελευταίες λεπτομέρειες 

Αναμνηστική φωτό με τα μέλη του Δ.Σ και φίλους του Ομίλου "Χρήστος Τσεβάς" την ημέρα των εγκαινίων την Πέμπτη 24 Απριλίου 2014

Την έκθεση επισκέφθηκε καθ' όλη τη διάρκεια του τριημέρου ... 

πλήθος κόσμου

Ο απερχόμενος Δήμαρχος Αχαρνών Σωτήρης Ντούρος...

... επισκέφθηκε την έκθεση με αρκετά μέλη της παράταξής του 

Ο Υποψήφιος Δήμαρχος Θανάσης Κατσιγιάννης επισκέφθηκε επίσης τη φωτογραφική έκθεση και έδωσε τα θερμά του συγχαρητήρια ...

... στην Πρόεδρο Ρένα Κουμπούρη και σε όλα τα μέλη του Δ.Σ

Η έκθεση περιλάμβανε και σημαντικές επιστημονικές εργασίες 

Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους για το "πριν και το μετά" 

ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΩΡΑΣ - ΕΥΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ 

Η πρωτοβουλία του Ομίλου Φίλων Δημοτικής Πινακοθήκης Αχαρνών "Χρήστος Τσεβάς" να πραγματοποιήσει στο πλαίσιο του πανηγυριού της Ζωοδόχου Πηγής έκθεση φωτογραφίας κατά το τριήμερο 24-25-26 Απριλίου, με τίτλο "Μενιδιάτικα σπίτια: Αποτυπώνοντας το παρελθόν και το παρόν" ήταν ξεχωριστή για δυο σημαντικούς λόγους: 

Αφενός γιατί για μια ακόμη φορά βγήκε στην επιφάνεια το ανεκτίμητο έργο του δικού μας μεγάλου Έλληνα ζωγράφου Χρήστου Τσεβά, που με την ευαισθησία και την τέχνη του, έκανε πράξη την αγωνία του. «Αγωνίζομαι ενάντια στη λήθη» είχε πει πριν κάμποσο καιρό . Και πράγματι σ’ αυτόν τον πόλεμο βγήκε νικητής, καταφέρνοντας ν’ αποτυπώσει το παρελθόν μια πόλης που το ύφος της πεθαίνει … 

Αφετέρου να δημιουργήσει έναν έντονο προβληματισμό σε κείνους που στάθηκαν με προσοχή απέναντι στις εικόνες του χθες και του σήμερα, για να διαπιστώσουν κάτι θλιβερό. Πως στη θέση των όμορφων κι ανθρώπινων κτισμάτων σε πολλές των περιπτώσεων, κυριάρχησε η πλήρης ακαλαισθησία. Και μάλλον θα ήταν δικαιολογία να πει κάποιος πως είναι άλλες οι οικιστικές ανάγκες της εποχής. Διότι αυτή είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι πως δεν υπήρξε η δέουσα ευαισθησία ούτε από την Πολιτεία ούτε σε τοπικό επίπεδο ώστε η πόλη όχι μόνο  να μη χάσει το «χρώμα» της, αλλά και να κυριαρχήσει η άναρχη δόμηση.  

Και δυστυχώς δεν είναι η μόνη… Συνέβη σε πολλές γωνιές της Αττικής και της Ελλάδας. Τουλάχιστον η δική μας πόλη, έχει τον Χρήστο Τσεβά και τα ευλογημένα χέρια του.